LIFESTYLEWEEKII

Deze tweede Lifestyleweek stond in het teken van durven. Nu ben ik niet snel bang, hou ik wel van een uitdaging en heb ik geen hoogtevrees. Er stonden wel wat uitdagingen op het programma waar ik toch angsten tegenkwam.

DAG 1 bestond uit survivallen. De klassen werden in tweeen gesplitst en wij begonnen met het (dachten we) indoor gedeelte en eindigden op het survival terrein.

DAG 2 was dat we naar een stad moesten die van te voren bekend werd gemaakt en waar wij een opdracht moesten verzinnen voor de groep die de volgende dag kwam. En wat is ILS zonder eigen Challenges.

DAG 3 was dat we weer naar een stad moesten, nu alleen een andere. Waar wij de opdrachten moesten uitvoeren van de groep die er de dag ervoor was. Ook hier had ILS natuurlijk leuke Challenges bij bedacht.

MAANDAG ROFRA SURVIVAL

Op maandag 12 december gingen wij survivallen met ILS. Nu denk je survivallen in december, ja wij van International Lifestyle Studies moeten voor alles openstaan dus ook deze kou trotseren.

Na een tijd gewacht te hebben in Valkenswaard op een leraar en bus die ons naar het terrein zou brengen. Kwam er eindelijk een bus, een hele hypermoderne naar aardbei ruikende bus. In ieder geval dat moesten we onszelf maar even interpreteren.

DEEL 1

Aangekomen op het terrein zagen we een grote bal, 2 springkussens, een tafel met een kleed eroverheen en een of andere attractie die je kan tegenkomen in de kinderspeeltuin. Een grote vuurkorf trok natuurlijk meteen de aandacht. Maar omdat wij er allemaal van overtuigd waren dat we een binnenactiviteit gingen doen maakten we ons (nog) geen zorgen. Het werd natuurlijk al snel duidelijk dat we buiten moesten zijn. Dus zo spatten onze dromen uiteen en hoopten we dat het snel middag zou zijn, waar een warme kop soep met stokbrood ons op stond te wachten.

De groepen waren verdeeld en wij als groep (HIGH) 5 mochten beginnen met het voel spel. Een beetje een naar idee als er ineens allemaal spinnen lagen onder het kleedje of ergens vieze regenwormen. Evie onze durfal nam het voortouw en voelde als eerste, die trok al gauw haar hand weg en zei dat het nat en harig was. Als tweede wachtende in rij mocht ik het gaan proberen. Even snel onder het kleedje het was inderdaad harig maar voelde even vreemd aan. Nog een handje eronder en het waren gewoon watjes. Zo ging het natuurlijk door en kwamen we gelukkig geen enge spinnen of vieze regenwormen tegen. We hadden alles nog goed ook.

Ons tweede spel was de attractie die je tegenkomt in de speeltuin. Wat bleek het was een soort balans bord waar we met zijn allen op moesten. Na een aanvoerder aangewezen te hebben, kon het spel beginnen. Een paar mislukte pogingen en we hadden een record van 1.45 min, wat natuurlijk geen record was. Dus maar door na de volgende ronde.

De grote bal was toch wel een uitdaging, want wie ging er als eerste op, en wie wil er überhaupt op? Onze tactiek was een dakje boven het hoofd maken en de laatste die dat deed moest dus de uitdaging aangaan. Na wat heen en weer gerold hebben met een ander bovenop waren we het wel zat, want we wilden graag verdergaan naar het ‘springkussen’.

Het springkussen bleek een kussen te zijn met een horizontaal gedeelte en een verticaal gedeelte waar je tegenaan moest rennen en dan moet je uitkomen aan de andere kant, want het kussen gaat mee. Na poging 1 met zijn alle er tegen aan de rennen, bleek dat dit niet de juiste techniek was, want iedereen lag met elkaar in de knoop. Daarop besloten wij de groep in tweeën te verdelen en dan de uitdaging aan te gaan. Dit werkte natuurlijk veel gemakkelijker en we bleven maar gaan. Meteen een record gezet en natuurlijk veel gelachen.

Het volgende en laatste onderdeel was een soort van brandend gebouw in de vorm van een springkussen. Vanaf de zijkant leek het gemakkelijk want zo hoog zag het er niet uit. Nu ben ik niet zo snel bang en durf ik veel maar toen ik bovenaan stond begon mijn hart wel wat sneller te kloppen, want waar was ik aan begonnen. Whitney: totaal geen hoogtevrees, houdt van uitdaging en niets is mij te eng. Bleek ik dit toch wel heel eng te vinden, want wat als ik verkeerd terecht kwam. Na dit twee keer gedaan te hebben met een bonzend hart naar beneden te springen. Ben ik er toch mee gestopt, dit ging mij net iets te ver. Maar we wilden zo graag het record van 700 punten inhalen, dan toch nog een keer gaan en we stonden 640 punten. Helaas geen record maar toch mijn angst deels overwonnen.

Toen was het tijd voor de langverwachte soep met stokbrood. Erg lekker natuurlijk omdat iedereen aardig onderkoeld geraakt was.

DEEL 2

Na een lekker soepje met stokbrood mochten we dan eindelijk de echte outback gaan verkennen. We werden weer met de hypermoderne en naar aardbei ruikende bus opgehaald en gingen naar het survival terrein. Eenmaal daar aangekomen zagen we meteen dat we de lucht ingingen. Dit vind ik dan helemaal niet eng en juist super leuk! Maar waar mochten wij mee beginnen, geblinddoekt een weg banen door het ‘bos’.

Wel positief blijven want dat betekend, best for last. Dus we gingen het geblinddoekte gedeelte van de dag erg lachwekkend tegemoet. Een captain moest ons aanwijzingen geven terwijl wij in een polonaise het terrein gingen afstruinen, over boomstronken heen vielen en de takken moesten ontwijken, hadden we toch al gauw een record weten te bemachtigen. Niks geks natuurlijk omdat wij als eerste moesten. We mochten weer lekker opwarmen bij het vuurtje en daar kwam Javi al om ons naar de volgende opdracht te begeleiden.

Een uitgang vinden door een donkere grot. Makkelijk dachten wij natuurlijk, pak je telefoon en je ziet wat. Maar wat bleek, de vorige groep deed er 15 minuten over. Was die grot dan zo lang? Waren er obstakels? Of erger? Onze nachtmerrie werd bevestig want we moesten een helm op. We moesten de grot kruipend tegemoet gaan, middenin de grot moest de persoon die achteraan weer vooraan verdergaan, dus dit werd nog wat. Telefoon erbij en gaan. De tunnel uitgekomen waren we super snel. Waar de vorige groep 15 minuten overdeed waren wij binnen 4.15 klaar.

De volgende uitdaging was tokkelen. Wat was dit super leuk en super snel voorbij. Na een paar keer heen en weer gedraaid te hebben was ik alweer beneden, helaas.

Hierna gingen we abseilen. Na uitleg gekregen te hebben wat we moesten doen en voor onze eigen veiligheid. Konden we gaan abseilen, dit ging ook erg snel en was weer zo beneden.

De laatste uitdaging van deze dag was dat we een parcours moesten afleggen. Niet moeilijk zou je denken, alleen was dit parcours 5 meter hoog. Mijn lengte werkte ook niet echt mee want de kabel waaraan ik bevestigd was, bleef constant hangen wat het extra lastig maakte.

Al met al een dag vol uitdagingen en kon niet wachten wat de komende dagen mij brachten.

DAG 2 EINDHOVEN

Eindhoven voor mij een soort van thuis, omdat ik hier al 4 jaar kom. Wat stond ons toch te verwachtten? We moesten een opdracht bedenken voor de groep die hier morgen zou komen. En tussendoor kregen we ieder uur Challenges vanuit school. Met een kop cappuccino bij la Place begonnen we te brainstormen. Wat zou leuk zijn, iets met de Occupy, Design Academy, Design Hotel? Wel was duidelijk dat we iets met design wilden doen, waar Eindhoven om bekend staat en iets met het thema Dare to be Different. Ook wisten we al snel dat we een groot object ergens wilden verstoppen die zij heel de dag bij zich moesten hebben en op de foto moesten zetten.

De eerste Challenge was dat we 3 mensen moesten interviewen over hun QoL. Dus zijn Jamaica, Sophie en ik gauw naar buiten gerend om mensen te interviewen. Hier kwam bij alle drie uit dat familie hun kwaliteit van leven bepaald. Als het met de familie goed gaat zal het met de mensen ook goed gaan. Ook gaven zij hun kwaliteit van leven hoge cijfers zo was er een 7, twee 8en en zelfs een 8,5.

We wilden de groep die de volgende de opdrachten zou uitvoeren een memorabele dag geven. Zo hebben we verschillende inspirerende plekken en opdrachten verzonnen. We zijn er meteen op uit gegaan en overal gaan navragen of iets kon. Bij de Design Academy kon helaas niets. Wel was er een leuke expositie over digitalisering en Poolse kunst waar we een kijkje hebben genomen, helaas alleen op woensdag gratis.

De Occupy was moeilijk te vinden omdat deze in Eindhoven al een paar keer verplaatst is. Na deze plek gevonden te hebben na navraag te hebben gedaan bij het VVV loket waren we zelf een beetje bang. Nu moesten we zelf onze durf tonen. We werden hier openlijk ontvangen. Dit zou meteen de eerste inspirerende plek worden en de eerste opdracht zou hier ook plaats vinden. Namelijk het object zoeken. Hier zouden we later voor terugkomen nadat we deze gekocht hadden.

De tweede opdracht die wij verzonnen hadden was dat ze als een soort polonaise achter een persoon moesten aanlopen. Wanneer deze persoon zich zou omdraaien zou de hele groep moeten zwaaien en wegrennen.

Toen kregen we de tweede Challenge te horen. Een minuut in een etalage gaan staan. Zo zijn we naar de Bijenkorf gegaan. Na wat rond gebeld te hebben door de klantenservice mochten we toch i.n de etalage gaan staan. Challenge behaald.

We zijn naar een winkel gegaan genaamd Onigiri die de Design prijs had gewonnen voor Detail winkel. Zij verkopen namelijk verschillende recyclede spullen en T-shirts waar kunst op gedrukt kan worden. Dit werd onze tweede inspirerende plek.

Onze derde Challenge was 5 euro ophalen als straatartiest deze hebben we met veel lol uitgevoerd, midden in de Heuvelgallerie bij een terras. Het geld was daardoor snel opgehaald

Na veel gezocht te hebben, werd het object een grote blauwe slee. Deze konden wij zelf meteen voor onze Jackass stunt gebruiken wat onze vierde Challenge was. Met mij op de slee en een mooi kerstliedje werd ik voortgetrokken in de Heuvel Gallerie.

Bij het Western Design Hotel mochten wij zelfs een kijkje nemen in de kamers. We kregen een super mooie suite te zien en een regular kamer. Dit werd een inspirerende plek. En toch wel een plaats waar ze durf konden tonen omdat ze moesten vragen of ze een kamer mochten bezichtigen. Wat wij natuurlijk al nagevraagd hadden.

Zelf zijn we toen wezen lunchen bij Usine. Ook een zeer inspirerende plek en hebben we deze meteen als lunch tip benoemd. En hebben wij onze laatste Challenge bedacht namelijk dat ze met de slee op het station naar het perron moesten sleeën.

Al met al, heb ik het zelf hartstikke naar mijn gezin gehad en zelf veel durf en lef getoond.

ONZE ONDERBOUWING

Dare to be different

Challange 1, Occupy

Vooroordeel van de Occupy beweging maakt drempel hoog om opzoek te gaan naar voorwerp. Lopen met slee is gênant, lef is nodig.

Inspirerende plek 1, Occupy

Niet alleen is het een inspirerende plek, de beweging is veel in de media geweest. De mensen die hier zijn hebben een andere visie met standpunten zij laten zien dat ze anders zijn. ILS’ers moeten open staan voor nieuwe dingen, dus ook voor deze beweging, het is dus interessant om is een keer in een ongewone omgeving te verkeren.

Challenge 2, achter iemand aanlopen

Spannend omdat je achter een onbekende aanloopt, je weet niet wat de reactie is, iedereen ziet wat je doet, je staat voor schut als het niet lukt of juist wel.

Inspirerende plek 2, Onigiri

De winkel heeft een Design award voor detail winkel gewonnen in 2011, je komt in aanraking met hippe grafische beelden, je begeeft je in een inspirerende omgeving die one of a kind is.

Inspirerende plek 3, Western Design Hotel

Vernieuwend en inspirerend, deze twee aspecten van het hotel verhogen de “waauw” factor van het hotel ten zeerste. Alle kamers zijn uniek, net als het gebouw dat in de oude fabriek van Philips is gevestigd.

Lunch tip, Usine

Het sluit aan op het Design Hotel en is dan ook gemaakt in de oude Philips fabriek, zo blijft de sfeer hetzelfde.

Challange 3, Sleeën op het station

Het rond getrokken worden in de slee trekt de aandacht, het is gênant.

Deze Challenges en inspirerende plekken sluiten aan op de doelgroep omdat: het is vernieuwend en inspirerend is, er is design overal om je heen, je bouwt kennis op, er is belevingswaarde, je ontdekt, er is spanning aanwezig en het wekt nieuwsgierigheid op. Ook is er een hoog durf en lef gehalte omdat het dingen zijn die je niet snel zou doen, het gênant kan zijn omdat je de aandacht trekt. Daarom ook het thema Dare to be Different.

Wij als groepje hebben hier veel werk in gestoken en er zelf veel plezier aangehad. Wij zelf hebben al een memorabele dag doordat we zoveel hebben gezien en opgestoken. Daarom denken wij ook dat dit ook van toepassing is op de groep van de volgende dag want deze zal het veel intenser beleven omdat zij ondergedompeld worden. En wij hebben het van een andere kant beleefd omdat wij de bedenkers ervan zijn dus met meer aspecten rekening houden en ons niet totaal kunnen overgeven.

DAG 3 TILBURG

Wij kregen te horen dat we naar Tilburg moesten. Iedereen blij want we mochten uitslapen, ergens ook weer niet blij omdat we Tilburg allemaal kennen. Maar wat ook weer positief omgedraaid kon worden omdat we nieuwe plaatsen te zien kregen.

Na een heel gedoe omdat we het bestand niet konden openen zijn we om kwart over 10 eindelijk begonnen. Onze eerste Challenge, hamburgers bakken bij de MacDonalds. Bij voorbaat wisten we al dat dit natuurlijk niet ging lukken omdat de MacDonalds strikte regels handhaaft. Maar op goed geluk gingen we het natuurlijk proberen. Na heel wat gesmeekt te hebben mocht het niet, wat we zelf al een beetje wisten. Dus gingen we zelf een alternatief zoeken, zo zijn we naar Bolle en Slagroom gegaan waar het niet kon. Dus kwam bij ons op de Febo. Daar mocht het gelukkig wel, dus als heldin ging ik achter de grill staan en heb hamburgers staan bakken, hopelijk heeft er niemand een voedselvergiftiging opgelopen.

Als tweede Challenge moesten we naar de kerststal en 3 liedjes zingen met een dansje bestaande uit 10 pasjes. De Macarena was natuurlijk makkelijk te doen omdat iedereen de pasjes kende. Met nog wat creatieve pasjes hadden we zo een dansje in elkaar. En nu optreden voor… niemand? Het was nog zo rustig dat we het niet op film hebben. Wel hebben erg veel lol zelf gehad en wat foto’s kunnen maken van een verkoopster in de winkel ertegenover. De derde Challenge zat verstopt in de kerststal. Deze hadden we vrij vlot gevonden en de Challenge was dat we naar het politiebureau moesten en een boterham eten in een cel.

Wij met ‘goede’ moed naar het politiebureau omdat we toch wel een beetje wisten dat dit ook niet ging werken. Dus hadden we bij voorbaat al alternatieven bedacht. Om bijvoorbeeld in een auto te zitten. Op het politiebureau aangekomen werden we er al snel op gewezen dat het niet mocht er mogen namelijk al geen foto’s gemaakt worden op het bureau. De dame achter de balie zei wel dat we even in een spreekkamer mochten en daar een foto van mochten maken. Dus hebben we dat gedaan.

Sophie, al een Challenge vanuit school? Want het is kwart over 11 en we zijn klaar! Nee nog niet.

Toen zijn we gaan eten bij la Place en kregen we de Challenges van school binnen. Ruil een object tegen een ander object en herhaal dit en zoek het hoogste punt op. Na onze maaltijd genuttigd te hebben zijn we naar buiten gegaan. Daar hebben we binnen 10 min alles kunnen ruilen! Mensen waren erg gul en zijn geëindigd met een zak spekjes die natuurlijk niet ongeopend bleef.

Bij het hoogste punt van Tilburg denk je al gauw aan het Westpoint dus hebben we snel een bus gepakt en kwamen dus niet verder dan de hal. Wat een domper. Nadat we een aantal mensen hadden lastiggevallen door aan te bellen. Kwam er een vriendelijke man die post kwam brengen en gaf ons de tip nummer 42 te bellen waar de voorzitter woonde. Na wat gebrom meneer Greef naar beneden en mochten we naar boven. We dachten dat we gewoon op de balustrade mochten kijken maar wat bleek we gingen het dak op. Dit was natuurlijk nog spectaculairder en hier eindigde dan ook onze dag.

De Challenges die wij moesten volbrengen op donderdag vanuit het andere groepje waren niet echt doordacht naar ons gevoel. Zelf vonden we het wel leuk dat we er een andere aanvulling aan konden geven. Een echt verhoogde belevingswaarde heb ik ook niet meegekregen wat erg spijtig was. De inspirerende plekken waren ons ook niet echt duidelijk, waren dit dan MacDonalds, de Kerststal en het politiebureau?

De Challenges vanuit school waren ook weer erg leuk vooral dat we het Westpoint op mochten was een erg bijzondere ervaring. Jammer genoeg niets gezien of verder gehoord van het groepje die onze Challenges moesten vervullen! Maar dat mocht de pret niet drukken na deze dagen.

Nog meer foto’s zien? Klik op de link om naar de Facebook pagina te gaan of op deze link om naar de Flickr pagina van International Lifestyle Studies te gaan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s